အေ၀းက ......လား။

အဲဒီအေႀကာင္းေတြကို ၿပန္မေၿပာခ်င္ပါဘူး။ မေၿပာဘဲလဲမေနနုိင္ဘူး။ ေၿပာရင္လဲ ဆုံးမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီမနက္ကေပါ႔၊ အဲဒီမနက္ဆိုတာ အခုေၿပာမယ္႔အေၾကာင္းေတြၿဖစ္မယ္႔မနက္ကိုေၿပာတာ။ အဲဒီတုန္းက မိုးေတြဆိုတာ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ ရြာလိုက္တာ။ ေကာင္းကင္ဆိုတာ လည္းမည္းေနတာပဲ။ ည နဲ႔ မနက္ ေတာင္ခြဲရခက္ခက္ေပါ႔။ ခက္တာက အဲဒီေန႔ ေဘးျခံက ၾကက္ကလည္းဘယ္္ေခ်ာင္တိုးျပီးသြားအိပ္ေနလည္းမသိဘူး။ တြန္ခ်ိန္ေရာက္တာေတာင္မတြန္ဘူး။ အဲဒီေတာ႔ အခ်ိန္တိတိက်က်ေျပာဖို႔ခက္သြားတာေပါ႔။ ထားပါေတာ႔ေလ။ မိုးေအးေအးနဲ႔ တံခါးပိတ္ျပီးအိပ္မယ္လုပ္ေနတုန္း တဘုန္းဘုန္းနဲ႔ တဲတံခါးကိုလာထု ေနသံၾကားလိုက္တယ္။ ထင္တာက ဟိုေကာင္ ဘိုနီ တစ္ညလံုး ေနာက္မိန္းမနဲ႔ သြားလည္ေနျပီး အခုမွျပန္လာတယ္ထင္တာ။ တံခါးကိုထုေနတာက ရပ္မသြားဘူး။ တဘုန္းဘုန္းန႔ဲ ဆက္ထုေနတယ္။ စိတ္ကတိုလာျပီ။ ဟိုေကာင္ဆိုရင္ေတာ႔ ကန္ထဲ႔လိုက္ဦးမယ္ဆိုျပီး တံခါးဖြင္႔လိုက္တာ။ လား လား...။ ဟိုေကာင္မဟုတ္ဘူး။ မိန္းမတစ္ေယာက္။ မိုးေရေတြလည္းရႊဲလို႔။ က်ဳပ္ကလည္းသနားတတ္တာန႔ဲ သူ အိမ္ထဲေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ႔။ တဲကလည္းက်ဥ္းေတာ႔ ရွိတဲ႔ ကုတင္ တစ္လံုးေပၚ အတူတူ ထိုင္ရတာေပါ႔။ သူ႔ၾကည္႔ရတာ ခ်မ္းေနပံုပဲ။ က်ဳပ္ေတာင္ ခ်မ္းရင္ ပုဆိုးျခံဳ အိပ္ရတာ။ သူ႔ ကို ေပးစရာဘာမွ မရွိဘူး။ သူကေတာ႔ တဲေခါင္မိုး ၾကည္႔လိုက္၊ ၾကမ္းျပင္ၾကည္႔လိုက္နဲ႔။ က်ဳပ္ တဲကို ဒီေလ ဒီမိုး နဲ႔ ခံႏုိင္ပါ႔မလားလို႔ သံသယ ၀င္ေနပံုပဲ။ ဟိုႏွစ္က လယ္ရွင္ ကိုျမတို႔ အိမ္ေနာက္အဖီလြင္႔သြားေအာင္တိုက္တဲ႔ ေလ ေလာက္အခုေလက မျပင္းပါဘူး။ က်ဳပ္တဲ မွာလည္းေနေနေသး၊ တဲကိုအထင္ေသးတာေတာ႔ မေက်နပ္ဘူး။ ထားပါေတာ႔ေလ။ မိုးကလည္း သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာတုန္းပဲ။ သူကလည္း ဘာမွမေျပာ၊ က်ဳပ္ကလည္းဘာေျပာရမွန္းမသိ။ တဲထဲမွာမိုးသံကလည္းျပီး ဘာသံမွမၾကားရဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ မိုးနဲနဲစဲေတာ႔ သူကထြက္သြားဖို႔ ဟန္ျပင္တယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ လို႔သူေျပာေတာ႔ က်ဳပ္ အင္း အင္း အဲ အဲ နဲ႔ ဘာေျပာရမွန္းမသိဘူး။ က်ဳပ္ ရွက္သြားသလိုပဲ။ ေယာင္နန ျဖစ္သြါးတယ္ဆိုရမွာေပါ႔။ သူထြက္သြားေတာ႔မွ ကိုယ္႔အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရမွာ သတိရတယ္။ ကိုျမအိမ္သြား၊ ႏြားထုတ္၊ လယ္ထဲဆင္းရမွာေပါ႔။ မိုးကေတာ႔ တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ က်ေနတုန္းပဲ။ အိမ္ကထြက္ခါနီးမွ ဟိုေကာင္ ဘိုနီျပန္ေရာက္လာတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးလဲ မိုးေရေတြရႊဲလို႔။ ဒီေကာင္ ကလယ္ထဲလိုက္ခ်င္ေသးတယ္။ အေအးမိျပီးေသလိမ္႔မယ္လို႔ က်ဳပ္ မာန္လိုက္ေတာ႔ မွေနခဲ႔တာ။ ဒီေကာင္က တစ္ခါတစ္ခါ ေဗြေဖာက္ျပီး ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္သြားတာက လြဲရင္ လိမၼာပါတယ္။ က်ဳပ္နဲ႔ စားအတူ သြားအတူေပါ႔။ က်ဳပ္အိမ္နဲဲ႔ ကိုျမတို႔အိမ္က တစ္ေခၚသာသာေလာက္ပဲေ၀းတာ။ ဒါေပမယ္႔ အရီးေလးစိုက္ထားတဲ႔ ဆူးပုတ္ျခံဳ၊ ကင္ပြန္းျခံဳေတြ ကြယ္ေနေတာ႔ လွမ္းေတာ႔မျမင္ရဘူးေပါ႔။ က်ဳပ္ေလွ်ာက္လာျပီး အိမ္ထဲ၀င္ခါနီးရွိေသးတယ္ "ေသာင္းဒန္ျမန္ျမန္လိုက္ခဲ႔စမ္း" ဆိုတဲ႔ကိုျမအသံၾကားရလိုက္ရတယ္။ ကိုျမေျခလွမ္းေတြျမန္လိုက္တာ။ က်ဳပ္လည္းေနာက္က ခပ္သုတ္သုတ္လိုက္ရတယ္။ က်ဳပ္တို႔ေနတာက ရြာေတာင္ပိုင္းမွာ။ အခုသြားေနတာက အေရွ႕ပိုင္း။ ဘုရားျဖဳနားေရာက္ ေတာ႔ ရြာလူၾကီးအဘိုးသိန္းတို႔နဲ႔ဆံုတယ္။ သူတို႔စကားအရ ဆိိုရင္ အခုျဖစ္တာ လူသတ္မႉဆိုတာေသခ်ာေနျပီ။ ဘယ္သူကသတ္တာလည္း။ ေသတာကဘယ္သူေတြလည္း။ ဘယ္တုန္းကျဖစ္တာလည္း။ က်ဳပ္ဦးေႏွာက္ေသးေသးေလးအလုပ္ရွုပ္သြားတယ္။ ေသတဲ႔လူေတြအားလံုးက အရြယ္ေကာင္းေယာက်္ားေတြ။ အားလံုးေပါင္းသံုးေယာက္။ ရင္၀မွာ ဓါးေတြတန္းလန္းနဲ႔။ အေလာင္းေတြကိုေသခ်ာေတာင္ မၾကည္႔ရဲဘူး။ သတ္တဲ႔သူဟာ ေတာ္ေတာ္ရက္စက္မဲ႔လူ လို႔ထင္တယ္။ အထင္အျမင္ေတြကေတာ႔အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႔ ရဲေတြေရာက္လာတယ္။ ၚရွာၾက ေဖြၾကေပါ႔။ ရဲေတြကေတာ္ေတာ္ ေတာ္တယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ရြာသားေတြက ေ၀ဖန္ေရးပဲတတ္တာ။ အေလာင္းေတြနားကေန မိန္းမ ဆံထိုးေလးတစ္ခု၊ ခပ္လွမ္းလွမ္း ဆူးျခဳံမွာ ညိေနတဲ႔ ေဘာ္ၾကယ္သီးေလးေတြနဲ႔ အ၀တ္စေလးတစ္စ ေတြ႕တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာေတာ႔ အဘိုးသိန္းက သတ္တဲ႔လူ ကမိန္းမလို႔ ရဲေတြစကားကို တစ္ဆင္႔ေဖာက္သည္ခ်တယ္။ အို....အာ...ဟင္ ဆိုတာေတြ စံုလို႔ေပါ႔။ ဒီမိန္းမက ဘာေၾကာင္႔သတ္တာလည္းဆိုတာ ဘယ္သူမွ မစဥ္းစားတတ္ဘူး။ တစ္ခုလပ္ မတင္ေရႊ ကေတာ႔ ေသတဲ႔လူ ေတြက အဲဒီမိန္းမနဲ႔ ေဖာက္ျပန္ေနတာ ျဖစ္မယ္တဲ႔။ ဖဲသမားဘတုတ္ကေတာ႔ အေၾကြးမေပးႏုိုင္လို႔ျဖစ္မယ္ထင္တယ္တဲ႔။ အားလုံးအေတြးကိုယ္စီနဲ႔ျငိမ္ေနတုန္း အပ်ိဳၾကီး မကုလားမ က ထေအာ္တယ္၊ အဲဒီေကာင္မ ဘယ္ကိုထြက္ေျပးသြားတာ ျဖစ္မလဲတဲ႔။ အ္ပ်ိဳၾကီး ေမးခြန္းက က်ဳပ္ရင္၀ကို ဓါးနဲ႔ ထိုးလိုက္သလိုပဲ။ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းခုန္လာတယ္။ တကယ္ သူ ပဲလား။ ဟုတ္ပါ႔မလား။ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ရင္ေတြပူလိုက္တာ။ "ရက္စက္လိုက္တာေနာ္....သရဲစီးေနလို႔ျဖစ္မွာေပါ႔....အျဖစ္မွန္ေတြေပၚမွာစိုးလို႔နဲ႔တူတယ္....အခုဘယ္ေရာက္သြားလဲ...."။ က်ဳပ္ ဘာကိုေၾကာက္မွန္းမသိေၾကာက္လာတယ္။ သူ႔ အေၾကာင္းကို ေျပာရမလား။ က်ဳပ္တစ္ကိုယ္လုံးကို မီးနဲ႔ ျမိဳက္ေနသလိုပဲ။ အေ၀းကိုထြက္ေျပးခ်င္လာတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေျခေထာက္ေတြ ေရႊ႕လို႔မရေတာ႔သလိုပဲ။ နားထဲလည္း စကားသံေတြၾကားလာတယ္။ မသဲမကြဲပဲ။ အေ၀းကလား...။ အေ၀းက အသံေတြလား။ တကယ္ အေ၀းကလား....။

Transparency

Nowadays, this word is very popular in politics and in business. People wants transparency of their government and also of running business processes. Most of the governments and most of the CEOs try to show their transparency to persuade their people and their business partner to follow their policies. I don't want to discuss this word transparency about these affairs. I want to discuss this word about our friendship. I think transparency can make good friendship. I wish all our friends to be transparent. I think some of our own affairs is needed to hide, but some is needed to unveil to console our heart and mind. I believe transparent is the same meaning of honesty.
(If you want to know why I post this article, I can just only give you a hint.)

Pasir Ris (Escape Land)

All my friends, I believed all of you got the happy time in Escape Land yesterday. I was also happy and thanks for everyone who participated in our little excursion. I will arrange another excursions in very near future. I hope our friend Athegyi will not miss for other excursion. Pho Pyae , special thanks to you for your contribution.

ZZK တို႔တစ္စု Pasir Ris ကို လည္လည္သြားၾကတယ္။

ျဆာေက်ာ္ ရဲ႔အၾကံေပးခ်က္နဲ႔ Pasir Ris Themes Park ကိုသူငယ္ခ်င္းေတြ
စုျပီးသြားၾကတယ္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္ကေန႔လည္ပိုင္း
ျဖစ္ေတာ႔ ေန ကပူေနေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ႔ ကစားကြင္း
ထဲကထြက္ျပီး ပင္လယ္ေဘးမွာသြားထုိင္ေနရတာပါဘဲ။ ကိုယ္႔အဖြဲ႔နဲ႔ကိုယ္
ေအးေအးေဆးေဆးထိုင္လို႔ရမယ္႔ေနရာတစ္ေနရာရလိုက္ေတာ႔အဆင္ေျပသြား
တယ္။ ပုရြတ္ဆိတ္ေတြကိုဘဲသတိတစ္ခ်က္ထားရတယ္ အေကာင္စံုအရြယ္စံုဘဲဗ်
မွတ္မွတ္ရရ ခရီးတစ္ခုမို႔ မွတ္တမ္းတင္ထားလိုက္ခ်င္ပါတယ္။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

1095 Days in America

Friend, lucky, if you count your days in America, it is almost reach to 3 years. Before you go to America, you had said to me that you would send letters to us. But I have not seen your feelings in any letter. It's doesn't matter. We know each other since over last 15 years. There are so many unforgettable memories. Our friendship is still warming because of understanding. Right? Since your childhood, you wished to go to America, but now why you are not happy in America. Friend, ask yourself. I think you'll get the answers. However,you have never been tried such a fussy thing. Friend, you've changed nothing. I mean your view on the way of life. I hope our reunion day is coming soon. How many additional days must be added to 1095 days to reach our destination? You don't know, I also don't know, and who knows?

Where is your direction?

The conditions of our country are growing worse and worse day by day. As my opinion,whenever junta takes the regime, our country will not be get in good conditions again in next twenty or thirty years. They've plotted to grab the state power in their hands for their future generations. No good education, no enough knowledge, no wisdom are junta's great characteristics. They made people cry and die. Their ego makes them crazy. I don't know how can I describe them. I cannot find any animal to represent them. Devils didn't make so many people to get into trouble. I really don't know what they are. My plan is that after working in singapore for three or four years I will go back to my country to run some business and to live with my family altogether. But now I have to be considered what I shoud do. Do I need to change my plan? Which directions should I choose? What troubles will junta create to our people? There are so many questions which I cannot answer in my mind. I haven't found my way yet. How's your direction?

Happy Birthday Friends who born in May 1980

Dear My Friends, (Ei phan, Athegyi & Pho Pyae)
Happy Birthday My Dear Friends. May all of you get happiness and peace in your whole life. May all of you also get good wishes. May all of you get unlimited love from your dears.
Pho Pyae, Friend, I wish you to invite all of your friends to attend your wedding ceremony in this year 2008. Let me say congratulation for your 10 years long-lasting lover.

Birthday date: 11th May - eiphan
12th May - athegyi
21th May - phopyae

Let's go to Pasir Ris for fun

All my dear frinends,
We all know that working in singapore is not easy one. We have to feel so many anonymous feelings. If we cannot get rid of these unpleasant feelings, we will have to face depression. Let's unleash your brain and heart. We will go to Pasir Ris to play and to have fun. I hope we all will ready to go on 17-05-2008 at about 2:00 pm. I welcome all my dear friends.

Appointed date: 17-05-2008

Appointed time: 2:00 pm

Appointed venue: Pasir Ris MRT Station