Happy Birthday Friend "Ann"

ငယ္ငယ္က ရဖူးတဲ႔ကဗ်ာေလး ေမ႔သြားမွာ စိုးလို႔ ၿပန္ေရးၾကည္႕တာ။

မမ ၀၀ ထထ က
အက ပထမ
ကပါ ကပါ မမရာ
ညည လ သာသာ
ညအခါ ငါစာရ
မမ ၀၀ "အမ္း" ထက။

သူငယ္ခ်င္းၾကီး အထီးက်န္ တစ္ကိုယ္တည္းဘ၀ ကေန အၿမန္ဆံုးကၽြတ္လြတ္ပါေစ။

အမုန္းဆံုး တစ္

မုန္းတယ္... နင္႔ကိုငါမုန္းတယ္...။
ရွိသမွ်ငါ႔အခ်ိန္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ...နင္ကေနအကုန္ယူထားေတာ႔ ။ငါလုပ္ခ်င္တဲ႔စိတ္ကူးေတြအကုန္လံုး ။ အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္။ မိုးလင္းမိုးခ်ဴပ္နင္နဲ႔ဘဲအခ်ိန္ကုန္ေနရေတာ႔ ၾကာလာေတာ႔ ျငီးေငြလာတာေပါ႔။
ငါကိုက မျပတ္သားတာဘာ..။ နင္နဲ႔မွ ကင္းကင္းရွင္းရွင္း သတ္သတ္မွတ္မွတ္မေနႏိုင္တာ။ သူ႔စည္းသူကမ္းေလးနဲ႔
ဆို ငါကိုယ္တိုင္ကိုက နင္႔ကိုအခြင္႔အေရးေတြေပးေပးျပီး။ ရံုးအားရက္ေလး မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ မ်က္ႏွာဘဲသစ္ရေသး ..။
ႈနင္႔ကိုငါစႏွုတ္ဆက္ရတာဘဲမဟုတ္လား။ နင္ကေတာ႔ ခပ္တည္တည္ခ်ည္း. ဟုတ္ပါတယ္။ ငါကိုက မျပတ္ႏိုင္တာ..။
အခုလဲ နင္႔ရဲ႔ လႊမ္းမိုးမွဳ႔ေအာက္မွာ ငါသည္စာေတြေရးေနရျပန္ျပီ...။ ငါမုန္းတယ္ နင္႔ကိုမုန္းတယ္...။ ျပတ္သားႏိုင္ဖို႔မၾကိဳးစား ႏိုင္ေသးေပမယ္႔ သိသိၾကီးနဲ႔ကို ငါနင္႔ကိုမုန္းေနတယ္....။

(ကြ်န္ေတာ္အသံုးျပဳေနရေသာ .. ရံုးႏွင္႔အိမ္မွကြန္ပ်ဴတာမ်ားကိုရည္စူးပါသည္)။

လြမ္းမိတဲ႔ သၾကႍန္

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ ႔ ႔ ႔ ႔

ဘာေတြလုပ္ေနလဲ။ ေနာက္တစ္ပါတ္ဆို သၾကႍန္ေရာက္ၿပီကြ။ ၂၀၀၄ သၾကႍန္ကိုမွတ္မိေသးလား။ လူစံုတက္စံု ကဲခဲ႔ၾကတာ။ ဖိုးၿပည္႕၊လပ္ကီး၊ေဂ်ာ္ၾကီး၊အာကာ၊ေအာင္ကို၊ၿငိမ္းခ်မ္း၊၀ထ၊ၿပဲၾကီး၊မိႏိုင္၊ငါ လူစံုပဲ။ မိန္းကေလးေတြ ဘယ္သူပါလဲေတာ႔ မေရးေတာ႔ဘူး။ ေရွာ႔ရွိတယ္။ လပ္ကီး မင္းအေၾကာင္းေတြ မေရးေတာ႔ပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက မင္းတအားေပ်ာ္ေနတယ္။ ငါကေတာ႔ ဘလက္ေတြ နိေသာက္မိလို႔ မူးတာမွတ္မိတယ္။ အာကာကေတာ႔ သီခ်င္းေတြပဲဆိုေနတာ။ မိႏိုင္ေလးလဲ သနားပါတယ္။ ကိုလတ္ကေတာ႔ လူဆိုး။ ေနာက္ဆံုးေန႔မွလည္းလိုက္ေသး တအားလဲဆိုးေသး။ ဖိုးၿပည္႕ မင္းကေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္းေသာက္ေတာ္ဗူးရယ္နဲ႔ အိုမကြာေပါ႔။ ေနာက္ဆံုးေန႔ ကားေပၚမွာဆိုတဲ႔ သီခ်င္းက ငါ႔သမီး လွ်ာထြက္ေနတယ္။ အဲဒီႏွစ္ကေတာ႔ တကယ္ကို ဘ၀မွာ အမွတ္တရပါ။
၂၀၀၂ လား ၂၀၀၃ လား မသိဘူး။ လပ္ကီး မင္း ဆည္ေၿမာင္းက လူၾကီးရယ္၊ အင္ဂ်င္နီယာၾကီးေတြရယ္ကို သၾကႍန္မွာတင္တဲ႔ ဇယ္ေၾကြးေတြ ဘယ္ေတာ႔ ဆပ္မွာလဲ။ (ဘာေၾကးေတာက္တာလဲ မွတ္မိတယ္ေနာ္။) ထန္းေရေတြနဲ႔ အပက္ခံရတာလဲ မွတ္မိပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေန႔လား ဦးရဲၾကီးဆိုင္မွာ ေလးေယာက္ထဲၾကိတ္ပုန္းေသာက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ငါမွတ္မိတာရွိေသးတယ္။ ဖိုးၿပည္႕ေရ မင္းခြင္႔ၿပဳရင္ ေရးခ်င္တယ္။ ခြင္႔ၿပဳမွာလား။
၂၀၀၅ ကေတာ႔ သိပ္မေပ်ာ္သလားလို႔။ လပ္ကီးကလည္းမရွိ။ အသည္းၾကီးနဲ႔ တီးသြားၿပီး စိတ္အပန္းေၿဖခဲ႔ရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေန႔ေတာ႔ ေပ်ာ္ပါတယ္။ ခ်စ္သူေလးကို မ႑ပ္မွာသြားၿပီးေရေလာင္းရလို႕။
၂၀၀၆ ကေတာ႔ ကတုံးေတြ ကဲတဲ႔ႏွစ္။ ခ်စ္သူေလးနဲ႔ အတူတူ ေရပက္တဲ႔ႏွစ္။ ဂ်ာနယ္ကိုယ္ေတာ္ ရဲ႕ ဦးထုပ္ေလး ေပ်ာက္တဲ႔ႏွစ္။ စပြန္ဆာ အန္ကယ္ၾကီးလဲ ေက်းဇူူးပါ လို႔ မေမ႔မေလ်ာ႔ ေၿပာပါရေစ။ အဲဒီႏွစ္က ေရပက္မသြားခင္ ဟိုးအေနာက္ႏိုင္ငံက သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းလွမ္းဆက္တယ္။ လပ္ကီးေပါ႔။ ဘာေၿပာလဲဆိုေတာ႔ ႔ ႔ ႔ ႔ ႔ ။ (သိခ်င္သူမ်ား တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ဖုန္းဆက္ေမးၿမန္းႏိုင္ပါသည္။)
ႏွစ္သစ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ လႊတ္ ေပ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ေဘာ္ဒါအေရးၾကီးသလား။ ခ်စ္သူကအေရးၾကီးသလား။

ခုတစ္ေလာ ဒီကိစၥက နည္းနည္းပြဲဆူေနတယ္။ ဘာကအေရးၾကီးသလဲေပါ႔။ အေရးၾကီးတာႏွစ္ခုအနက္ တစ္ခုပဲေရြးရမွာဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းစားရမယ္႔ ကိစၥပါ။ ေဘာ္ဒါဆိုတာကလည္း မရွိမၿဖစ္အေရးပါတဲ႔သူ၊ ခ်စ္သူဆိုတာကလည္း ေအးတူပူူအမွ်လက္တြဲထားရတဲ႔ မရွိမၿဖစ္သူ။ ကဲ... မခက္ပါလား။ တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္။ ခ်စ္သူစိတ္ေကာက္ရင္ေခ်ာ႔ရတာက ေဘာ္ဒါစိတ္ေကာက္ရင္ေခ်ာ႔ရတာထက္ပိုၾကာတယ္၊ပိုခက္တယ္။ ေဘာ္ဒါစိတ္ေကာက္လို႔မေခ်ာ႔လည္းသိပ္ကိစၥမရွိဘူး။ ခ်စ္သူက်ေတာ႔မရေတာ႔ဘူး။ တစ္ခုခုကိုစိတ္ေကာက္လို႔မွ ေခ်ာ႔မထားရင္ ၿပႆနာက မီးခုိးၾကြက္ေလွ်ာက္ပဲ။ ကဲ ေဘာ္ဒါတို႔ ...နားလည္လက္စနဲ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဆက္လက္နားလည္ေပးၾကပါ။ ေဘာ္ဒါကိုမခင္လို႔ ေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါပါပဲ... ေနက္ဆုံးေတာ႔လည္း ေဘာ္ဒါဟာေဘာ္ဒါပါပဲ။
(ၿငမ္းဘ၀ကို ၿငမ္းနားလည္ပါတယ္ လို႔ ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္က ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ကို ေၿပာဖူးတာကို ၿပန္လည္သတိရမိလို႔ေရးမိပါတယ္။ လြန္တာရွိ၀ႏၱာမိပါ။)

တိမ္ေတြမက္တဲ႔ ညေန

ညေနမွာ ၿမဴမရွိဘူး ......။

တိမ္ေတြဟာ တလက္လက္နဲ႔
ေမာ္ေမာ္ၾကြားၾကြား စကားဆိုတယ္...
"ဘ၀ေတြဟာ ငါ႔ရင္ခြင္မွာ လွစၿမဲပဲ" တဲ႔။

မုသားစကားမဆိုခဲ႔ပါ...။
ညေနမွာ ေနေရာင္ဟာ ညွုိုးလ်ၿပီေပါ႔...။

တိမ္ေတြဟာ တထိတ္ထိတ္နဲ႔
တိတ္တိတ္ဆိုတယ္...
"ငါ႔မာနဟာ ငါ႔အလွကို ဖ်က္ခဲ႔တယ္" တဲ႔။

ေတြးမိေတြးရာေတြးတဲ႔.....လူ

လူေတြ မေကာင္းဘူးလို႔ လူေတြက ေၿပာၾကတယ္။ လူေတြ ယုတ္မာတယ္လို႔ လူေတြေၿပာၾကတယ္။ လူေတြ ရက္စက္တယ္လို႔ လူေတြေၿပာၾကတယ္။ လူေတြကဘာလို႔ လူေတြအေၾကာင္းေၿပာၾကတာလဲ။ ရွင္းရွင္းေလးပါ။ လူေတြမွာ ပါးစပ္ပါလို႔ပါ။ ပါးစပ္ပါၿပီးေတာ႔လည္း ဆြံ႕အတဲ႔သူ မဟုတ္လို႔ပါ။ ပါးစပ္ဘာလို႔ပါလဲ စဥ္းစားေတာ႔ ေမြးရာပါေပါ႔။ ပါးစပ္ရဲ႕တာ၀န္က ေၿပာဖို႔ဆိုဖို႔ေပါ႔။ ေၿပာတဲ႔အခါမွာ ကိုယ္႔အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိ သူတစ္ပါးအတြက္လည္းအက်ိဳးမရွိတဲ႔စကား၊ ကိုယ္႔အတြက္ အက်ိဳးမရွိ သူတစ္ပါးအတြက္အက်ိဳးရွိတဲ႔စကား၊ ကိုယ္႔အတြက္ အက်ိဳးရွိ သူတစ္ပါးအတြက္အက်ိဳးမရွိတဲ႔စကား၊ ကိုယ္႔အတြက္လည္းအက်ိဳးရွိ သူတစ္ပါးအတြက္လည္းအက်ိဳးရွိတဲ႔စကား ေၿပာမလားဆိုတာကေတာ႔ လူ႔အခြင္႔အေရးေပါ႔။ လူ႔အခြင္႔အေရးကိုခိ်ဳးေဖာက္တာလဲ လူေတြပါပဲ။ ေၿပာခ်င္တာမေၿပာရ၊ ဆိုခ်င္တာမဆိုရ။လူေတြဟာ အခ်င္းခ်င္းဘာေၾကာင္႔ အႏိုင္က်င္႔တာလဲ။ အႏိုင္က်င္႔ေတာ႔ဘာရလဲ။ အေပၚယံအၿမင္အရေတာ႔ အႏုိင္က်င္႔တဲ႔သူကအႏိုင္ရပါတယ္။ အမွန္ကေတာ႔ Lose - Lose ပါ။ တကယ္ဆို လူေတြအေၾကာင္းမေကာင္းေၿပာရတာ ကိုယ္႔ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းေနသလိုပါပဲ။ လူမွန္သမွ်မေကာင္းဘူးလို႔ ၀ါး လုံးရွည္နဲ႔ရမ္းရင္လည္း ကိုယ္ပါ မေကာင္းၿဖစ္ဦးမယ္။ အားလုံးေကာင္းသလားဆိုေတာ႔လည္း ဟဲ...ဟဲ...ဟဲ...ေပါ႔။ ကဲ... ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ ဘာမွမလုပ္တာပဲေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ လူေတြၾကားထဲေန လူေတြအေၾကာင္းေၿပာ၊ လူအမ်ားေတြးသလိုေတြးတာအေကာင္းဆံုးပါ။ ေနာက္မို႔ဆို လူေတြက သိတယ္မို႔လား...။

ၤလြမ္းတဲ႔.....သူ

မနက္မနက္ဆို...

ၿမဴမုွန္ေလးေတြကိုလြမ္းတယ္...။


ေနေရာင္ဟာ ေတာင္ပံေတြတဖ်ပ္ဖ်ပ္ခတ္လို႔

အခန္းထဲတိတ္တိတ္ေလးခိုး၀င္လာတဲ႔အခါ

အိပ္မက္ပ်ိဳဟာ ရွက္ၿပံဳးေလးနဲ႔ေပါ႔...။



လြမ္းတတ္သူတိုင္းဟာ ခ်စ္တတ္သူလား

ခ်စ္တဲ႔သူတိုင္းေရာ လြမ္းတတ္ရဲ႕လား...။



မိန္းကေလးရယ္

သခၤါရတရားသာ အတၱၿဖစ္ခဲ႔ရင္

ၿမဴမွုန္္ေ၀တဲ႔ မနက္ေတြမွာ

ခ်စ္တဲ႔သူကို ငါ လြမ္းေနမိမွာပါ...။